Eg har kanskje eit litt rart nyttårsforsett i år. Nemleg å leggja lista lavt. Då må det berre bli gledelege overraskingar heile tida. Eg vil skru forventningane ned, både overfor meg sjølv og andre. Dermed trur eg gleda vil bli desto større over dei små ting.

Visst vil eg drøyma. Visst vil eg jobba jamt og trutt. Men eg vil prøva sjå dei små nyansane, fanga dei små øyeblikka. Gleda meg over dei små sigrane og gåvene som dukkar opp. Eg vil ikkje slita meg ut på urealistiske forventningar med dertil følgjande skuffelsar. Eg vil ikkje festa blikket på det som ikkje blei og ikkje kan bli. Eg vil leva i kvardagane og sjå magien i det kvardagslege.

Mount Evrest og Kilmanjaro får andre ta seg av. Eg vil vera her.