Eg hadde ei venninne som sa at viss ho møtte folk som ikkje røykte, ikkje drakk og ikkje banna, då lurte ho alltid på kva laster dei hadde. Eg kom på dette i dag då eg las intervju med Bjørn Eidsvåg. Han sa noko slikt som at viss han møtte folk som var heilagt overtydde om noko, då høyrde han ikkje etter, då var det som regel tull det dei kom med. Og har vi levd ei stund så har vi vel alle erfart at blanke pelsar kan gøyma så mangt. Far min sa alltid at store ord og fleskafett sto ikkje fast i halsen.

Det er ikkje fasit på livet. Og det tar så mykje krefter å heile tida halda på fasadar, villa eiga sanningar, og å passa på at maskene er på plass. Kanskje det viktigaste vi kan gjera i livet, er å vera audmjuke, undrande og lyttande. Det er noko bak alle dører. Det er noko i alle liv. I blant er det så søkkande godt å vera saman med folk som viser lastene sine og som ikkje har alle svara. Ein romsleg klem kan vera det viktigast ordet på alle språk.