I går sat naboen min ute på verandaen sin og spelte gitar og sang. Og eg dansa. Heilt aleine på min veranda dansa eg til bellmanntonar. Eg svinga meg rundt i ein einsam vals, og først etterpå slo det meg kva dei andre naboane mine måtte tenkja. Dei som bur såpass langt i frå at dei ikkje høyrde gitaren men nær nok til å sjå meg der eg svinga meg med ein usynleg kavaler.

Men det er sommar. Og kva gjer det kva folk tenkjer. Eg blei glad av musikken. Eg blei glad av å dansa. Så spel meir, nabo, spel meir. Så skal eg dansa!