Strutt med det du har, sa salige motedronninga i Bergen til meg ein gong eg var innom butikken hennar for å sjå etter noko nytt. Eg ville pakka meg inn i vide gevantar og trudde vel at det skulle gjera meg slankare. Nei, sa ho når eg plukka meg fram vide sekkar til å krypa inn i. Ho kom med gensere der brysta strutta, ho kom med bukser som sat tett til. Ho kom til og med med belte og strama godt til om mitt ikkje akkurat midjesmale liv.

Eg hugsa henne då eg skulle ut i sola her ein dag. Eg opna kleskapet og tok fram den vanlege vide tunikaen. Ville skjula grevinnearmane og vesltandsmagen. Nei så søren, tenkte eg. Og eg følgde rådet, tok den utringa toppen og tightsen. Slank er eg ikkje uansett, så skitt søren. Her skal det struttast! Jammen skal det det!