Eg forstår no at eg i ferd med å bli gammal. Det er berre å ta seg ein tur ut på byens serveringsstader. I dag rota eg meg uforvarande inn på ein studentkafe. Forutan interiør med stolar som eg knapt forsto kor eg skulle plassera rævva på, var menyen ikkje heilt som i gamle dagar. Heldigvis oppdaga eg pai på menyen og bestilte letta det. Men kva fekk eg servert? KALD paideig fylt med ein haug med kald spinat. Og så hadde dei dryssa godt med gras rundt.

Jaja, det eg åt var ikkje levande i alle fall. Ei venninne av meg fortalde om ein fin restaurant ho hadde vore på. Maten rulla på seg på fatet og krølla på halen. Det var berre å gapa opp og svelgja unna. Snart skal vel maten helsa ein velkommen med mø og blopp blopp før ein skal setja kniven i.

Kva er gale med kokt og steikt mat eigentleg? I alle fall varm mat. Eg forstår godt kvifor stundentane er radmagre og bleike. Før i tida var det kuene som åt gras!